توسط : - باز برگی از دفتر زمان ورق خورد و زمین را سرشار از شور و شادمانی کرد، نیمه شعبان آمد و دلها را مملو از عطر حضور و ظهور گل نرگس نمود. گوش کن؛ ملائک با عشق و شور میخوانند: مهدی زهرا (س) میراث نبی متولد شد.
پایگاه خبری تحلیلی بهار کوار، فاطمه دیباور: آغازین دقایقی است که تلالو صبح به هستی سلام کرده و روزی زیبا را رقم زده است. نم نم باران، هوا را تلطیف کرده و عطر خوش سبزه زاران را در فضا پیچانده است. گویا آسمان نیز با زمین هماهنگ شده و عرش، آوای شادی می سراید، هم چنان که فرش، لباس آرامش و نشاط بر تن کرده است.
مردم شهر من، در تکاپو هستند تا خود را زیر بارش دانه های رحمت به وعدهگاه حضوری ناب برسانند. وعده گاهی چند هزار نفره که در دل خود، شادی و سرور دارد و نشاط و امید را برای آمدن حجت در پرده غیبت نهان، می پروراند.
آغاز مراسم حرم لالههای گمنام؛ مکانی برای تجدید بیعت با شهیدان کوی دوست که جان شیرین خویش را فدای مسیر ظهور محبوب کردند.
کمکم به جمعیت عشاق افزوده می شود و در طول مسیر نیز مردم مشتاق به شادپیمایان می پیوندند. موکب ها هم در خدمت رسانی به دوستداران امام زنده و حاضر و ناظر بر ما، بی وقفه در حال فعالیت هستند.
کودکان با بادکنک های رنگی هم پای بزرگترها راه می آیند. مادرانی که تربیت فرزندان مهدی یاور، هنر دستان پرعطوفت آنان است. شیرخوارگان خویش را هم با خود آورده اند؛ به امید اینکه در مسیر یاری امام خویش پرورش یافته و روزی در رکاب او، جانفدایی کنند.
از هر قشر و گروه سنی در بین جمعیت شادپیمایان کواری دیده می شود؛ هم در بین خادمان موکب ها و هم در بین مردم دلداده عاشق ظهور.
باید از برنامه ریزی های قبلی برای این مراسم که برای دومین بار در شهرستان برگزار می شود، نیز سخن گفت؛ از سربازان گمنام پشت صحنه ای که دوربین های زمینی تلاش آنان را شکار نکرد، اما در لوح خداوندی به بهترین نحو ثبت و ضبط شد؛ خادمانی که در راستای باشکوه تر شدن مراسم مهدی فاطمه(س)، خالصانه مسیر دلباختگان یار را هموار کرده و آذین بستند و مهدی یاورانی که یک خدمت رسانی ناب را زیر غرش های آسمان و مسیر شاد پیمایی حرم تا حرم رقم زدند.
چه روز زیبایی بود؛ موکب داری و شادپیمایی با زبان روزه برای آنها که در تمنای ظهور گل نرگس، کام از خوردن و آشامیدن بسته و با دلی صاف و پاک، روزه داری را نذر آمدن آخرین ذخیره خداوندی کرده بودند.
نقطه پایان مراسم حرم امامزاده ابوالقاسم(ع) بود؛ حریمی که یادگار کاظم آل محمد و پناهگاه دردمندان، بیماران و دلدادگان اهل بیت عصمت و طهارت است.
مردم در جوار امامزاده عشق، تجمع کردند به امید اینکه روزی مسیر وصال به نرگس سرسبد هستی را طی کنند؛ گرداگرد گوهر وجودش حلقه زنند و به ندای «اناالمهدی» کعبه جانها گوش جان سپارند.
به امید آن روز…
