1

آغُل ( کَندِه ) دست کن

  • کد خبر : 14694
  • 29 دی 1401 - 14:15
آغُل ( کَندِه ) دست کن
مظفری کوههای بورکی(قصر قباد) کوههای قنات و دهداری

در گذشته دامداران روستا جهت نگهداری احشام خود مجبور بودند مکانهایی را درست کنند که دامهایشان را در مقابل حوادثی چون حمله گرگ ، سیل ، سرقت ، گرما، سرما و غیره محفوظ داشته و هم از خاک برداری انجام شده استفاده بهینه کنند با حفر دستکنهایی در دل تپه های خاک هم در اطراف روستا و هم در ییلاق این مهم را به سرانجام میرساندند یعنی از خاک آن برای تسطیح زمینهای کشاورزی و از سنگهایی که در دل این تپه ها یافت می شد برای ساخت دیواره های باغات استفاده میکردند .

در کنار این کنده ها هم محیطی با دیواره چوبی برای استراحتگاه دامها میساختند که در زبان #رایجی (قدیم ) اهالی به آن (قاش) میگفتند .

ظرفیت اکثر کنده ها بعضا حدودا ۳۰۰ راس دام بوده که جهت تهویه هواچاهی در وسط کنده ها حفر میکردند .

محیط کنده ها را به چند قسمت تقسیم میکردند محل نگهداری بزها ، بره ها ، بزغاله و بره های شیری . که اینکار توسط چوپان با شیوه خاص و منحصر به فردخود انجام میداد .

(نمایندگی میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی شهرستان کوار )

لینک کوتاه : https://baharekavar.ir/?p=14694

ثبت نظرات

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.